Patricius Venetus et miles in captivitate conversus, vitam suam orphanis bellorum et pestilentiarum devovit et Somaschae societatem Servorum Pauperum condidit.
Hieronymus Miani Venetiis anno 1486 e familia patricia natus est. Rei publicae praefectus militum bello foederis Cameracensis, anno 1511 arci Castelnuovo di Quero praefuit, captus est et catenis vinctus in carcerem coniectus. Fugam suam Virgini tribuit catenasque in sanctuario Madonnae Grandis Tarvisii deposuit: hoc initium fuit profundae conversionis, quae in coetibus reformatoribus Venetis Caietano Thienaeo propinquis maturuit.
Tempore famis et pestilentiae anni 1528 pueros derelictos domi recepit, artem et catechismum eos docuit, deinde bonis suis renuntiavit. Orphanotrophia et domos mulierum paenitentium Venetiis, Bergomi, Brixiae, Mediolani et Comi aperuit, et Somaschae prope Leucum socios congregavit qui societatem Servorum Pauperum constituerunt, a Paulo III anno 1540 approbatam et postea Ordinem Clericorum Regularium Somaschensium factam.
Laicus manens, Somaschae aegrotis in contagione ministravit, morbo correptus est et die 8 Februarii anni 1537 obiit. Anno 1747 Beatus renuntiatus, a Clemente XIII anno 1767 in Sanctorum numerum relatus, a Pio XI anno 1928 universalis patronus orphanorum et iuventutis derelictae declaratus est. Corpus eius in sanctuario Somaschensi requiescit.






