Effigies: Beatus Ioannes Duns Scotus

Ioannes Duns Scotus

Beatus Ioannes Duns Scotus

Franciscanus, «Doctor subtilis»

Franciscanus Scotus, theologus Oxoniae, Lutetiae Parisiorum et Coloniae, magnus est medii aevi defensor Immaculatae Conceptionis et primatus Christi.

Circa annum 1266 Dunsii, in comitatu Berwicensi, natus, Ioannes Fratres Minores ingreditur et anno 1291 Northamptoniae sacerdos ordinatur. Oxoniae studet et docet, ubi Sententias Petri Lombardi commentatur, deinde Lutetiae Parisiorum. Anno 1303 Galliam relinquere cogitur quod Philippum Pulchrum contra Bonifatium VIII papam sustinere noluerat. Lutetiam reversus, ibi anno 1305 magister regens in theologia fit.

Eius doctrina, summae subtilitatis, ei titulum «Doctoris subtilis» comparat. Tenet Christum a Deo volitum fuisse etiam sine peccato Adae, et defendit Mariam a peccato originali praeservatam esse intuitu meritorum Christi, perfectiore modo redemptricis: haec ratio definitionem dogmatis Immaculatae Conceptionis anno 1854 praeparabit.

Anno 1307 Coloniam ad docendum missus, ibi die 8 novembris 1308 moritur. Sepulcrum eius in ecclesia Minoritarum Coloniensi est. Ioannes Paulus II anno 1993 eius cultum confirmat.