
Elisabeth a Sanctissima Trinitate
Sancta Elisabeth a Sanctissima Trinitate
Carmelitis Divionensis, «laus gloriae»
Iuvenis clavicymbali artifex Divionensis, viginti et unum annos nata Carmelum ingressa, praesentiam Trinitatis in anima cor vitae suae fecit et viginti sex annos nata obiit.
Elisabeth Catez anno 1880 in castris militaribus Avorensibus prope Avaricum nata est, ubi pater eius praefectus militum erat; familia anno 1882 Divionem migravit. Subita patris mors anno 1887 puellam ingenio iracundo penitus affecit, quae post primam communionem anno 1891 contra se ipsam pugnavit. Conservatorii alumna praeclara, tredecim annos nata primum praemium clavicymbali adepta, vitam mundanam duxit nec tamen desiderio Carmelitidis fiendi renuntiavit, cui mater non consensit nisi ut aetatem legitimam exspectaret.
Die 2 Augusti anni 1901 Carmelum Divionensem ingressa est, cuius muros e podio suo conspiciebat. Sanctum Paulum meditans, nomen sibi «Laudem gloriae» imposuit et die 21 Novembris anni 1904 precationem suam «O Deus meus, Trinitas quam adoro» conscripsit. Morbo Addisoniano affecta, die 9 Novembris anni 1906 obiit dicens: «Vado ad Lucem, ad Amorem, ad Vitam». Scripta eius, paulo post mortem edita, in multa milia exemplarium diffusa sunt. Ioannes Paulus II eam anno 1984 beatificavit et Franciscus die 16 Octobris anni 2016 in Sanctorum numerum rettulit.
O Deus meus, Trinitas quam adoro, adiuva me ut mei prorsus obliviscar, ut in te stabiliar, immobilis et quieta, quasi iam anima mea in aeternitate esset.









