Effigies: Sanctus Hugo Lincolniensis

Hugo Lincolniensis

Sanctus Hugo Lincolniensis

Carthusianus, episcopus Lincolniensis

Carthusianus Delphinas ab Henrico II in Angliam vocatus, episcopus Lincolniensis, tribus regibus restitit, Iudaeos persecutionem patientes protexit et ecclesiam suam cathedralem restituit.

In castello Avalonensi, in Delphinatu, natus, Hugo primum canonicus regularis Villarii Benedicti fuit, deinde Magnam Carthusiam ingressus est. Circa annum 1180 Henricus II, qui in paenitentiam caedis Thomae Becket carthusiam se conditurum promiserat, obtinuit ut ille veniret ad carthusiam Withamensem, in Somersetia, regendam, quam inter initiorum paupertatem ordinavit.

Anno 1186 episcopus Lincolniensis, amplissimam Angliae dioecesim rexit, clericos suos contra regios ministros defendit et Henricum II, Richardum Cor Leonis et Ioannem Sine Terra coram reprehendere ausus est. Tempore violentiae in Iudaeos anni 1190 pluries intervenit ut Iudaeos protegeret. Reaedificationem ecclesiae cathedralis terrae motu eversae incohavit, cuius chorus Gothicus nomen eius adhuc fert.

Traditio amicitiam cygni feri memorat qui eum in villa Stowensi sequebatur, quod emblema eius factum est. Londinii die 16 Novembris anni 1200 obiit; reges Ioannes et Guilelmus Scotiae feretrum eius Lincolniam portaverunt. Honorius III eum anno 1220 in sanctorum numerum rettulit.