Effigies: Sanctus Honoratus Arelatensis

Honoratus Arelatensis

Sanctus Honoratus Arelatensis

Lerinensis conditor, episcopus Arelatensis

Nobilis Gallo-Romanus qui circa annum 410 monasterium Lerinense, episcoporum Galliae seminarium, condidit, deinde episcopus Arelatensis factus est.

Ex familia consulari Galliae septentrionalis ortus, Honoratus iuvenis conversus cum fratre suo Venantio in Orientem profectus est, ubi hic obiit. In Provinciam reversus, circa annum 410 in parva insula Lerino, hodie insula Sancti Honorati, contra Cannas, cum aliquot sociis consedit.

Communitas inter praecipuas sedes spirituales Occidentis facta est: Hilarius Arelatensis, Eucherius Lugdunensis, Lupus Trecensis, Vincentius Lerinensis, Maximus et Faustus Reienses et postea Caesarius Arelatensis inde prodierunt. Anno 427 episcopus Arelatensis electus, Honoratus mense Ianuario anni 430 obiit. Cognatus eius et successor sanctus Hilarius laudationem eius funebrem habuit. Abbatia Lerinensis, a monachis Cisterciensibus adhuc habitata, memoriam eius servat.

12 momenta vitae eius percurrere →