
Germanus Parisiensis
Sanctus Germanus Parisiensis
Episcopus Parisiensis, «pater pauperum»
Abbas Sancti Symphoriani Augustodunensis, deinde episcopus Parisiensis et Childeberti I consiliarius, monasterium condidit quod Sancti Germani a Pratis factum est et bona sua captivis redimendis impendit.
Circa annum 496 prope Augustodunum ex nobili familia Gallo-Romana natus, filius Eleutherii et Eusebiae, Germanus Avalone et Lusiaci studuit. Agrippinus episcopus Augustodunensis eum diaconum deinde presbyterum ordinavit, et successor eius Nectarius eum monasterio Sancti Symphoriani Augustodunensis praefecit, ubi liberalitas eius erga pauperes quorundam monachorum odium ei conflavit. Vita eius, paulo post mortem eius ab amico Venantio Fortunato conscripta, praecipuus de eo fons est et multa miracula refert.
A rege Childeberto I, Chlodovei filio, animadversus, circa annum 555 episcopus Parisiensis factus est. Vitam monachi servavit, eleemosynas multiplicavit et magnum captivorum numerum redemit. Favente rege, prope urbem monasterium Sanctae Cruci et sancto Vincentio dicatum condidit, anno 558 consecratum, in quo Childebertus sepultus est. Regem Charibertum ob illegitimam coniunctionem excommunicavit et filios Chlotarii I, Sigibertum et Chilpericum, frustra reconciliare conatus est.
Lutetiae Parisiorum die 28 Maii anni 576 obiit et in sacello Sancti Symphoriani monasterii sepultus est, quod mox nomen eius accepit: Sancti Germani a Pratis. Reliquiae eius saeculo VIII in ecclesiam abbatialem translatae sunt, praesente Pippino Brevi rege, et per saecula tempore pestilentiarum et calamitatum per urbem in processione ferebantur. Cultum sanctorum localium Parisiis fovit, praesertim decessoris sui sancti Marcelli. Oppidum Saint-Germain-en-Laye etiam nomen suum ei debet.








