Effigies: Sancta Fina

Fina Geminianensis

Sancta Fina

Virgo, patrona Sancti Geminiani

Adulescentula Geminianensis, morbo insanabili tabulae quercinae affixa, quinque annos dolorum ea serenitate pertulit quae totam urbem commovit; ea moriente violae in turribus floruerunt.

Fina dei Ciardi anno 1238 apud Sanctum Geminianum in familia nobili sed ad inopiam redacta nata est. Anno 1248, decem annos nata, gravi morbo, fortasse tuberculosi ossium, correpta paralysi affecta est. Lectum mollem recusans, per quinque annos in tabula quercina iacuit; vulnera eius ei adhaeserunt, et patrem, deinde matrem amisit.

Doloribus non obstantibus serena et Passioni Christi coniuncta mansit, et cives ad lectulum eius solacium quaerentes conveniebant. Secundum traditionem sanctus Gregorius Magnus ei apparuit eique mortem in die festo suo nuntiavit: die 12 Martii anni 1253, quindecim annos nata, obiit. Narratur violas luteas tunc in tabula et in urbis muris floruisse, ubi «violae sanctae Finae» vere adhuc nascuntur.

Corpus eius in ecclesia collegiata Sancti Geminiani quiescit, in sacello Sanctae Finae a Dominico Ghirlandaio picturis ornato. Urbs eam ut patronam honorat et ut sanctam die 12 Martii celebrat; Martyrologium Romanum, quod eodem die eius memoriam agit, eam beatam appellat.