
Filius fabri ferrarii Pedemontani, oratorii Ioannis Bosco Augustae Taurinorum alumnus, laetitiam et cotidianum officium viam sanctitatis fecit et quattuordecim annos natus obiit.
Dominicus Savio anno 1842 in Riva, prope Cherium, nascitur, filius fabri ferrarii et sarcinatricis. Septem annos natus ad primam communionem admissus, quod tunc admodum praecox erat, sibi proponit: «Mors potius quam peccatum.» Anno 1854 Ioannes Bosco eum convenit et in oratorium Valdoccense, Augustae Taurinorum, recipit ut ibi studia perficiat.
Ibi simplicem sanctitatem vivit, ex laetitia, fidelitate officio et sollicitudine erga sodales constantem; anno 1856 Societatem Immaculatae condit, coetum mutui auxilii inter alumnos, ex quo primi Salesiani prodibunt. Pulmonum morbo correptus, ad parentes in Mondonio redit, ubi die 9 Martii 1857, quattuordecim annos natus, moritur. Ioannes Bosco eius vitam conscribit; Pius XII eum anno 1954 in sanctorum numerum refert.
Mors potius quam peccatum.








