
Dionysius Alexandrinus
Sanctus Dionysius Alexandrinus
Episcopus Alexandrinus, «Magnus» dictus
Origenis discipulus et scholae Alexandrinae magister, Ecclesiam suam per duas persecutiones, bellum civile et pestilentiam rexit.
Paganus in familia locupleti natus, Dionysius epistulis sancti Pauli lectis convertitur et Origenis doctrinam sequitur. Scholam catecheticam Alexandrinam post Heraclam moderatur, cui anno 248 in sede episcopali succedit.
In Decii persecutione (250) comprehensus, deinde a rusticis liberatus, in deserto latet; sub Valeriano (257) in Libyam, deinde in Mareotidem relegatur. Eius epistulae, ex parte ab Eusebio Caesariensi servatae, martyres Alexandrinos, bellum civile et pestilentiam narrant, et disputationibus de baptismo haereticorum et de Apocalypsis auctore intersunt. Sanctus Basilius eum «Magnum» appellat. Circa annum 264 moritur.





