Effigies: Sanctus Ammon Nitriensis

Ammon (Amun)

Sanctus Ammon Nitriensis

Conditor eremi Nitriensis

Invitus matrimonio iunctus, duodeviginti annos cum uxore in continentia vixit, antequam coloniam monasticam Nitriensem conderet.

Secundum Palladium et Socratem, Ammon, orphanus honesto genere natus, circa vicesimum secundum aetatis annum a patruo matrimonio iungitur; vespere nuptiarum uxori persuadet ut secum in virginitate vivat. Duodeviginti annos sub eodem tecto vitam asceticam simul agunt, donec illa eum hortetur ut in desertum secedat.

Circa annum 330 in monte Nitriae, ad occasum et meridiem Delta, consistit, ubi milia monachorum ad eum confluunt. Sanctus Antonius, qui eum magni facit, eum adiuvat ut longius Cellia, «Cellulas», pro eremitis solitudinem quaerentibus condat. Athanasius refert Antonium animam eius hora mortis, circa annum 350, in caelum ascendentem vidisse.