Effigies: Sancti Quiricus et Iulitta

Quiricus et Iulitta

Sancti Quiricus et Iulitta

Mater et puer martyres

Iuvenis vidua Iconiensis eiusque filius trimus, Tarsi sub Diocletiano martyrio coronati; cathedralis Nivernensis et multi vici Sancti Quirici eis dicati sunt.

Ex eorum Passione Iulitta, vidua e nobili familia Iconiensi, ineunte Diocletiani persecutione urbem suam relinquit cum filio Quirico, trimo, et Seleuciam, deinde Tarsum petit. Agnita et ad praesidem perducta, se christianam profitetur. Puer, ei ereptus, reluctatur et ipse iterat «Christianus sum»; praeses eum de gradibus tribunalis praecipitat et statim moritur.

Iulitta, gratias agens quod filium suum ante se coronatum videt, tormentis vexatur deinde capite truncatur. Eorum cultus mature in Occidentem diffusus est: reliquiae eorum, ex traditione a sancto Amatore Autissiodorensi ex Oriente relatae, per Galliam dispersae sunt. Cathedralis Sanctorum Quirici et Iulittae Nivernensis et multa oppida Sancti Quirici nomen eorum gerunt.