C✠

Sanctus Conwoion

Conditor abbatiae Rotonensis

Archidiaconus Venetensis monachus factus, anno 832 abbatiam Sancti Salvatoris Rotonensem condidit, Nominoio Britonum principi consilia dedit et in exsilio, a Normannis expulsus, obiit.

Circa annum 790 in Comblessac, in familia Gallo-Romana ordinis senatorii, natus, Conwoion (vel Convoion) sacerdos et archidiaconus episcopi Venetensis est cum vitam monasticam eligit. Cum quinque sociis anno 832 ad confluentem Oltii et Visnoniae consedit, in loco Roton nominato, quem ei machtiern Ratvili concedit. Obsistentibus episcopo Venetensi et comite Namnetensi, Nominoii tutelam, deinde anno 834 Ludovici Pii imperatoris confirmationem obtinet.

Primus abbas Sancti Salvatoris Rotonensis, ibi regulam sancti Benedicti servandam curat et monasterii possessiones auget, quarum acta cartularium servat. Nominoii consiliarius cum is anno 840 a Carolo Calvo deficit, Romam petit, unde abbatiae suae corpus sancti Marcellini papae refert, donum Leonis IV papae. Circa annos 866-867 abbatiam Ritcando relinquit. Normannis vallem Visnoniae invadentibus, cum monachis suis in monasterium Sancti Maxentii, prope Plélan-le-Grand, Salomone rege favente conditum, se recipit ibique die 5 Ianuarii 868 octogenarius moritur. Cum eius veneratio mille fere annis post adhuc vigeret, Pius IX papa eius cultum anno 1866 confirmat. Paroecia agri Rotonensis hodie nomen eius gerit.