Poeta aulae Casselensis, sero ad vitam religiosam sancti Brendani opera adductus, monasterium Cloynense condidit, cuius primus episcopus colitur.
Colmanus mac Léníne primum file est, poeta doctus aulae regum Casselensium addictus; «poeta regius Momoniae» appellabatur. Pauca eius carminum fragmenta, inter annos circiter 565 et 604 composita, inter antiquissima carmina Hibernica litteris Latinis scripta numerantur. Textus antiquus eum inter «senes laicos» Hiberniae recenset, quo significatur eum statum clericalem provecta aetate amplexum esse.
Traditio refert circa annum 570, cum modo interfuisset inventioni capsae deperditae sancti Ailbei, sanctum Brendanum ei persuasisse ut se Deo consecraret, eum baptizasse eique nomen Colmani, «parvae columbae», dedisse. Deinde apud sanctum Iarlathum Tuamensem institutus, orientalem comitatus Corcagiensis partem evangelizat. Rex Momoniae Coirpre mac Crimthainn ei terram Cluain Uama, «pratum speluncae», donat: ibi monasterium Cloynense condit, quod postea schola iuris celebris et sedes dioecesis fiet.
Die 24 Novembris moritur, inter annos 604 et 608 secundum Martyrologium Romanum, quod eum episcopum Cloynensem nominat; eius cultus anno 1903 approbatus est. Dioecesis Cloynensis patronus, nomen suum cathedrali catholicae de Cobh dedit. In Hibernia eius memoria die 25 Novembris celebratur, die 24 martyribus Vietnamensibus reservato.







