Effigies: Sanctus Ciaranus Cluanensis

Ciaranus

Sanctus Ciaranus Cluanensis

Conditor Cluanensis monasterii

Filius carpentarii Connacensis, sancti Finniani discipulus, ad Sinnenum flumen monasterium Cluain Mic Nois condidit, unum e maximis culturae focis Hiberniae medii aevi, et paucis post mensibus mortuus est.

Ciaranus, qui «filius fabri» (mac an tSaeir) dicitur, circa annum 516 in Connacia, patre carpentario, nascitur. Discipulus est sancti Finniani apud Cluain Iraird, deinde sancti Endei in insulis Aranensibus, qui eum sacerdotem ordinat. Eius Vitae eum humilem et mitem ostendunt; Ciaranus Iunior cognominatur, ut a Ciarano Saigirensi, natu maiore, distinguatur.

Circa annum 545 cum paucis sociis apud Cluain Mic Nois, in orientali Sinneni ripa, consedit. Ex traditione rex Diarmait mac Cerbaill eum adiuvit ut primum ecclesiae palum figeret, quae scena in cruce Scripturarum eius loci sculpta est. Ciaranus paucis vix mensibus post, anno 549, peste moritur, annos circiter triginta natus.

Monasterium eius unum e maximis Hiberniae centris religiosis et litterariis evadit; ibi circa annum 1100 descriptus est Lebor na hUidre, «liber vaccae fuscae», cuius membranam legenda quaedam ad vaccam refert quam Ciaranus Cluain Iraird secum duxerat. Cluain Mic Nois, saepius direptum, ecclesias suas, turres rotundas et altas cruces servat. Ciaranus etiam in Scotia colitur, ubi Campbeltown olim Gaelico nomine Ceann Loch Chille Chiaráin, «extremitas lacus ecclesiae Ciarani», appellabatur.