Vir academicus Lugdunensis, professor in Sorbona, qui viginti annos natus Conferentias Sancti Vincentii a Paulo ad pauperibus serviendum condidit, et inter primos doctrinae socialis catholicae auctores fuit.
Antonius Fridericus Ozanam Mediolani die 23 Aprilis anni 1813 in familia Lugdunensi natus est. Post dubitationis discrimen Lugduni superatum, anno 1831 Lutetiam profectus est ut iuri et litteris studeret. Cum condiscipulis fidem contra professores incredulos defendit et ab archiepiscopo impetravit ut Lacordaire conferentias in ecclesia Dominae Nostrae praedicaret. Provocatus ut opera fidei suae ostenderet, cum sex amicis die 23 Aprilis anni 1833 «conferentiam caritatis» condidit, quae pauperes domi invisebat, duce sorore Rosalia Rendu: haec est Societas Sancti Vincentii a Paulo.
Doctor iuris et litterarum, inde ab anno 1844 professor litterarum exterarum in Sorbona, historicus humanitatis christianae et Dantis, anno 1841 Ameliam Soulacroix in matrimonium duxit. Anno 1848 catholicos hortatus est ut «ad barbaros transirent», id est ad populum, et iustitiam non minus quam caritatem postulavit. Tuberculosi correptus, Massiliae die 8 Septembris anni 1853 obiit; in crypta ecclesiae Sancti Ioseph Carmelitarum quiescit. Ioannes Paulus II eum in ecclesia Dominae Nostrae Parisiensi die 22 Augusti anni 1997, inter Dies Mundiales Iuventutis, beatificavit.












