Effigies: Sanctae Carmelitae Compendienses

Sanctae Carmelitae Compendienses

Martyres sub Terrore, pro pace Ecclesiae oblatae

Sedecim Carmelitae Compendienses, Lutetiae Parisiorum die 17 Iulii anni 1794 securi mechanica percussae, postquam se Deo obtulerant ut Terror cessaret; Franciscus papa eas anno 2024 in Sanctorum numerum rettulit.

Mense Septembri anni 1792 e monasterio suo expulsae, Carmelitae Compendienses regulam suam in quattuor coetibus per urbem hospitatis servare perseveraverunt. Priorissa earum, Mater Teresia a Sancto Augustino, iam eo anno actum oblationis eis proposuerat: se in holocaustum offerre ut pax Ecclesiae et Galliae redderetur. Omnes eum pronuntiaverunt, duae primum cum timore, deinde cotidie.

Diebus 22 et 23 Iunii anni 1794 comprehensae, die 12 Iulii in carcerem Conciergerie ductae, die 17 a tribunali seditioso ob «fanatismum et seditionem» damnatae sunt. Eodem vespere, in foro Throni Eversi (hodie foro Nationis), singulae ad pegma ascenderunt hymnum Veni Creator canentes, vota renovaverunt et psalmum Laudate Dominum resumpserunt; priorissa ultima ascendit. Corpora earum in communem foveam Picpusianam proiecta sunt. Decem diebus post, Robespierre lapsus Magno Terrori finem attulit.

Narratio unius superstitis, Matris Mariae ab Incarnatione, quae comprehensioni non aderat, earum martyrium notum fecit. Pius X eas anno 1906 beatificavit; Franciscus papa earum cultum ad universam Ecclesiam per canonizationem aequipollentem die 18 Decembris anni 2024 extendit. Narratio Gertrudis von Le Fort, Ultima ad pegma (1931), deinde Colloquia Carmelitarum Georgii Bernanos et opus musicum Francisci Poulenc earum historiam celebrem reddiderunt.

16 momenta vitae eius percurrere →