Effigies: Sanctus Bernardus Tironiensis

Bernardus Tironiensis

Sanctus Bernardus Tironiensis

Conditor abbatiae Tironiensis

Monachus Pictaviensis eremita factus, Roberti de Arbrissello et Vitalis Saviniacensis socius, in Pertico abbatiam Tironiensem condidit, caput congregationis usque in Scotiam propagatae.

Circa annum 1046 in Pontivo natus, Bernardus abbatiam Sancti Cypriani Pictaviensis ingressus est et prior Sancti Savini ad Vigennam factus est. Solitudinis amore captus, in insulas Freti Britannici, deinde in silvam Credonensem, in finibus Cenomanniae et Andegaviae, secessit, ubi tunc Robertus de Arbrissello et Vitalis Moritoniensis eremitice vivebant.

Abbas Sancti Cypriani electus, Romae libertatem sui monasterii adversus Cluniacum defendit, deinde munere se abdicavit. Anno 1109 in Pertico abbatiam Tironiensem condidit, ubi monachos artifices recepit qui manuum suarum labore vivebant; eius congregatio in Galliam, Cambriam et Scotiam, Selkirkam deinde Kelsonem, propagata est. Anno 1117 obiit.