Effigies: Beata Benedicta Bianchi Porro

Beata Benedicta Bianchi Porro

Medicinae studiosa, lux in morbo

Romandiola morbo correpta qui eam paulatim surdam, caecam et paralyticam reddidit, ipsa inter medicinae studia malum suum agnovit et dolorem suum in fide luminosa vixit.

Die 8 Augusti anni 1936 Dovadolae, prope Forum Livii, nata, Benedicta Bianchi Porro trimestris poliomyelitide corripitur et crus brevius retinet. Alumna praeclara, adulescens auditum amittere incipit. Anno 1953 in Universitate Mediolanensi nomen dat, primum physicae deinde medicinae, et studia prosequitur quamvis surditate et quorundam professorum incomprehensione impedita.

Anno 1956, scientiae medicae ope, ipsa morbum quo consumitur agnoscit: neurofibromatosim (morbum Recklinghausen). Sectiones chirurgicae successivae eam relinquunt cum altero vultus latere paralytico, deinde omnino surdam et paralyticam; anno 1960 studiis renuntiare cogitur et exeunte anno 1962 etiam visum amittit. Iam non nisi per palmam manus communicat, in qua mater litteras ducit. Eius epistulae et diarium, post mortem edita, animum pacatum ostendunt, qui aliis aegrotis scribit ut eos consoletur; bis Lapurdum peregrinatur.

Sirmione, ad lacum Benacum, die 23 Ianuarii anni 1964, viginti septem annos nata, obit. In ecclesia Abbatiae Dovadolensis requiescit. In cathedrali Foroliviensi die 14 Septembris anni 2019 beata declaratur.