
Levita Cyprius, sancti Pauli in prima missione socius, secundum traditionem Salamine martyr mortuus et ut Ecclesiae Cypriae conditor cultus.
Ioseph, levita Cyprius genere, agrum suum vendit et pretium apostolis tradit, qui eum Barnabam, «filium consolationis», cognominant. Ipse Saulum, persecutorem conversum, ad apostolos adducit, deinde eum Tarso arcessit ut Ecclesiae Antiochenae consociet; simul ad Cyprum et Asiam Minorem evangelizandas proficiscuntur.
Propter Ioannem Marcum a Paulo separatus, cum eo in Cyprum redit. Traditio eum Salamine lapidatum dicit; inventio sepulcri eius anno 488 Ecclesiae Cypriae dedit ut sui iuris esse agnosceretur. Sanctus Lucas eum describit «virum bonum et plenum Spiritu Sancto et fide».





