Sutor Alexandrinus a sancto Marco sanatus et baptizatus, ei in Ecclesiae illius urbis regimine successit.
Eusebius Caesariensis eum primum Marci successorem Alexandriae nominat, ab octavo Neronis anno (62), eique viginti duos episcopatus annos tribuit. Traditio Aegyptia narrat Marcum, in urbem ingressum, calcei corrigiam rupisse eamque Aniano sutori tradidisse, qui, dum eam reficit, manum vulneravit; Marcus eum sanavit, Christum ei annuntiavit et cum tota domo baptizavit.
A Marco episcopus ordinatus, nascentem Ecclesiam Alexandrinam regit et presbyteros ac diaconos ordinat. Martyrologium Romanum eius memoriam eodem die ac magistri sui agit; Ecclesia Coptica eum secundum ex patriarchis suis numerat.






