Sacerdos agri Laudunensis monachus Laubiensis factus, sancto Ursmaro ut abbas et episcopus successit, et ob vitam orationis et prophetiae donum honoratus est.
Prope Laudunum natus, Erminus primum cappellanus fuit Madelgarii episcopi Laudunensis. Fama sancti Ursmari allectus, monasterium Laubiense ingressus est, ubi abbas eum successorem designavit; ipse vicissim consecrationem episcopalem anno 711 vel 713 accepit. Martyrologium Romanum eum exhibet ut virum «orationi praesertim intentum et spiritu prophetiae ornatum».
Laubias usque ad mortem, anno 737, rexit et prope sanctum Ursmarum sepultus est, in crypta ecclesiae Sancti Petri, hodie collegiatae Sancti Ursmari Laubiensis. Vita eius, saeculo IX ab Ansone abbate Laubiensi conscripta, plura vaticinia refert quae ei tribuebantur.





