Effigies: Beatus Andreas Carolus Ferrari

Beatus Andreas Carolus Ferrari

Cardinalis archiepiscopus Mediolanensis, catechesis et laicorum pastor

Filius sutoris ex Apennino Parmensi, episcopus Guastallensis et Comensis, deinde per viginti septem annos archiepiscopus Mediolanensis, singulas paroecias catecheseos sedes effecit et laicorum navitatem socialem fovit.

Andreas Ferrari die 13 Augusti anni 1850 in pago Lalatta, in Apennino Parmensi, filius sutoris natus est. Parmae anno 1873 sacerdos ordinatus, professor ac deinde rector seminarii factus est et enchiridion theologiae dogmaticae late diffusum edidit. Anno 1890 episcopus Guastallensis, anno 1891 Comensis, anno 1894 a Leone XIII archiepiscopus Mediolanensis et cardinalis nominatus est; tunc nomen Caroli assumpsit, in honorem sancti Caroli Borromaei.

Circiter octingentas dioecesis suae paroecias pluries visitavit, in singulis oratorium puerorum et oratorium puellarum constitui voluit, synodos et conventus eucharisticos celebravit et incepta socialia ab encyclicis litteris Rerum novarum inspirata sustinuit. Ob suam erga laicos benevolentiam modernismi insimulatus est et sub Pio X per aliquot annos in offensione fuit, donec sub Benedicto XV restitutus est. Iosephum Toniolo, Augustinum Gemelli et Armidam Barelli in consilio Universitatis Catholicae condendae confirmavit.

Cancro gutturis affectus, Mediolani die 2 Februarii anni 1921 obiit. Ioannes Paulus II eum die 10 Maii anni 1987 beatificavit.