Hadrianus Cantuariensis
Sanctus Hadrianus Cantuariensis
Abbas monasterii Sanctorum Petri et Pauli Cantuariensis
Monachus genere Afer, abbas prope Neapolim, sedem Cantuariensem recusavit, sanctum Theodorum eo comitatus est et scholam Cantuariensem per quadraginta fere annos rexit.
Beda eum «natione Afrum» dicit, in Scripturis, in disciplina monastica atque in Graeca et Latina lingua peritum. Abbas monasterii Hiridanensis prope Neapolim, sedem Cantuariensem a Vitaliano papa sibi oblatam bis recusat et pro se Theodorum Tarsensem monachum proponit. Papa annuit, ea condicione ut Hadrianus eum comitaretur.
Ab Ebroino, maiore domus, qui eum imperatoris legatum esse suspicabatur, aliquamdiu in Gallia detentus, Theodorum consequitur et circa annum 670 abbas fit monasterii Sanctorum Petri et Pauli Cantuariensis. Ibi fere quadraginta annos docet: sanctus Aldhelmus, unus ex eius discipulis, de praestantia huius scholae testatur. Moritur die 9 Ianuarii, circa annum 710; eius sepulcrum, in effossionibus abbatiae repertum, Medio Aevo miraculis inclaruit.





