Officialis paganus Nicomediensis, fortitudine christianorum quos torqueri videbat conversus, sub oculis Nataliae uxoris martyrium passus est; antiqua Curia Senatus Romani in ecclesiam Sancti Hadriani mutata est.
Secundum eius Passionem, Hadrianus tempore magnae persecutionis officialis est in tribunali Nicomediensi. Constantia christianorum, quos cruciari videt, commotus, quaerit unde tantam vim hauriant, et ipse se christianum profitetur, nondum baptizatus. In carcerem coniectus, ab uxore Natalia confirmatur, quae clam christiana martyres virili habitu induta visitat.
Damnatus, membris super incudem confractis necatur. Natalia, quae ei usque ad finem adstat, unam eius manum aufert corpusque prope Byzantium transferendum curat, ubi et ipsa moritur. Martyrologium Romanum eum die 8 Septembris Romae commemorat, ubi Honorius I papa Curiam Senatus in Foro in ecclesiam Sancti Hadriani convertit. Eius cultus in Flandria et Germania valde floruit, ubi contra pestem invocabatur.






