AF✠

Abbo Floriacensis

Sanctus Abbo Floriacensis

Abbas Floriacensis, vir doctus et martyr

Monachus Floriacensis doctrina insignis, artium liberalium magister in Francia et in Anglia, monasteriorum libertatem defendit et, dum prioratum Regulensem reformaret, occisus est.

In agro Aurelianensi circa annum 945 natus, Abbo puer abbatiae Floriacensi oblatus est, ubi reliquiae sancti Benedicti requiescunt. Lutetiae Parisiorum et Remis studuit, inter suae aetatis ingenia perfectissima evasit (grammatica, computus, astronomia, ius canonicum) atque ab anno 985 ad annum 987 in abbatia Ramesiensi, in Anglia, rogatu Oswaldi archiepiscopi docuit. Ibi Passionem sancti Eadmundi, regis Orientalium Anglorum et martyris, conscripsit.

Anno 988 abbas Floriacensis electus, monachorum libertatem adversus episcopum Aurelianensem tuitus est, eorum causam apud Hugonem Capetum et Robertum Pium egit et a Gregorio V papa privilegia abbatiae suae confirmari obtinuit. Cum ad prioratum Regulensem, ad Garumnam situm, reformandum profectus esset, ibi die 13 Novembris anni 1004, in rixa inter monachos Vascones et monachos Floriaco advectos orta, letaliter percussus est. Discipulus eius Aimoinus vitam eius scripsit, et Floriacum statim eum ut martyrem coluit.