
Mnich, który został biskupem Gazy, wówczas bastionu pogaństwa, gdzie wzniósł wielki kościół na miejscu świątyni Marnasa.
Urodzony w Salonikach, Porfiriusz wiódł życie monastyczne w Sketis w Egipcie, a potem w pobliżu Jordanu. Wyświęcony na kapłana w Jerozolimie i stróż relikwii Krzyża, w 395 roku został wybrany biskupem Gazy, gdzie chrześcijanie stanowili tylko małą mniejszość.
Według Żywota spisanego przez jego diakona Marka uzyskał od cesarza Arkadiusza, za wstawiennictwem cesarzowej Eudoksji, zamknięcie świątyń; Marnejon zburzono w 402 roku i zastąpiono wielkim kościołem. Zmarł 26 lutego 420 roku. Grecki prawosławny kościół świętego Porfiriusza w Gazie mieści jego grób.


