NG✠

Narses Magnus

Święty Nerses Wielki

Katolikos Ormian, reformator i męczennik

Praprawnuk świętego Grzegorza, dawny szambelan króla, który został katolikosem, pokrył Armenię szpitalami, przytułkami i klasztorami i zmarł otruty przez króla Papa, któremu wytykał jego nadużycia.

Potomek świętego Grzegorza Oświeciciela przez ojca Atenagenesa, Nerses wychowywał się w Cezarei Kapadockiej, gdzie otrzymał wykształcenie greckie. Żonaty z księżniczką z rodu Mamikonianów, Sandoukht, miał z nią syna, przyszłego katolikosa Sahaka Wielkiego. Wdowiec, służył na dworze jako szambelan króla Arszaka II, gdy został wbrew sobie wybrany na czoło Kościoła Armenii; konsekrowany został w Cezarei w 353 roku przez arcybiskupa Euzebiusza.

Na synodzie w Aszcziszacie, około 354 roku, przeforsował rozległy program reform: założenie szpitali, leprozoriów, sierocińców i przytułków dla podróżnych, tworzenie klasztorów i szkół, zakaz małżeństw między bliskimi krewnymi i pogańskich lamentów na pogrzebach. Historyk Pawstos Buzand, główne źródło jego życia, ukazuje go, jak każe rozdawać ubogim dochody Kościoła; jego uczeń, biskup Khad, zarządzał tymi dziełami miłosierdzia.

Jego wyrzuty wobec króla Arszaka, zabójcy własnego bratanka Gnela, przyniosły mu wygnanie. Przywołany za króla Papa, około 369 roku, potępił rozwiązłe obyczaje młodego władcy i jego powrót do pogaństwa; Pap zaprosił go do stołu w Khakh nad Eufratem i kazał otruć w 373 roku. Kościół ormiański, który nazywa go „oświecicielem serc”, czci go jako męczennika.