
Syn baskijskich chłopów, który został księdzem, założył w Bétharram Księży Najświętszego Serca Jezusowego, oddanych misjom i wychowaniu.
Urodzony w ubogiej rodzinie chłopskiej w Dolnej Nawarze, Michał pasł stada, a potem pracował jako służący, by opłacić naukę. Wyświęcony na kapłana w 1823 roku, był wikariuszem w Cambo, a następnie profesorem i przełożonym wyższego seminarium mieszczącego się przy sanktuarium maryjnym w Bétharram.
Gdy seminarium przeniesiono, pozostał w Bétharram i w 1835 roku założył tam zgromadzenie Księży Najświętszego Serca Jezusowego, oddanych misjom parafialnym i wychowaniu młodzieży. Jego duchowość streszcza się w jednym słowie Chrystusa wstępującego na świat: „Oto jestem”. Zmarł w Bétharram w 1863 roku, a Pius XII kanonizował go w 1947 roku.






