Żołnierz umęczony w Cezarei Kapadockiej w III wieku, jeden z wielkich świętych żołnierzy Wschodu, którego legenda ukazuje przebijającego Juliana Apostatę.
Według swojej Męki Merkury był oficerem armii rzymskiej, któremu anioł wręczył miecz do pokonania barbarzyńców. Obsypany zaszczytami po zwycięstwie, odmówił jednak złożenia ofiary bogom, oświadczył, że jest chrześcijaninem, i został ścięty w Cezarei Kapadockiej, za Decjusza lub Waleriana, według różnych relacji. Martyrologium Rzymskie wspomina go 25 listopada.
Legenda przekazana przez kronikarzy bizantyjskich opowiada, że w 363 św. Bazyli, modląc się, ujrzał męczennika opuszczającego swój grób, by uderzyć cesarza Juliana Apostatę, zmarłego wkrótce na froncie perskim. Ikony przedstawiają go więc na koniu, przebijającego cesarza włócznią. Jest bardzo czczony w Kościele koptyjskim pod imieniem Abu Sefein, „człowiek o dwóch mieczach”.






