
Błogosławiona María Pilar Izquierdo Albero
Założycielka Dzieła Misyjnego Jezusa i Maryi
Niepiśmienna robotnica z Saragossy, sparaliżowana i niewidoma przez około dwanaście lat, uzdrowiona 8 grudnia 1939 roku, założyła dzieło misyjne w służbie ubogim, chorym i dzieciom.
Urodzona w Saragossie 27 lipca 1906 roku w ubogiej rodzinie, trzecie z pięciorga dzieci, María Pilar Izquierdo nie chodziła do szkoły i nigdy nie nauczyła się czytać ani pisać; sama nazywała siebie „małą głuptaską”. Chora w wieku nastoletnim, pracowała potem w fabryce obuwia. W 1926 roku upadek z tramwaju złamał jej miednicę; wkrótce sparaliżowana i niewidoma, przez lata leżała w łóżku, a ludzie przychodzili do niej po modlitwę i radę. Nosiła już w sobie projekt dzieła misyjnego.
8 grudnia 1939 roku, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia, wstała uzdrowiona i natychmiast zabrała się do pracy. Udawszy się do Madrytu z pierwszymi towarzyszkami, napotkała sprzeciwy, które sprawiły, że zakazano jej apostolatu, zanim biskup Madrytu w 1942 roku erygował dzieło jako pobożną unię. Ranna w wypadku samochodowym na zaśnieżonej drodze w listopadzie 1944 roku, a potem dotknięta rakiem, zmarła w San Sebastián 27 sierpnia 1945 roku.
Jej towarzyszki, prowadzone przez jej spowiednika Daniela Díez García, uzyskały w 1948 roku od biskupa Logroño zatwierdzenie Dzieła Misyjnego Jezusa i Maryi, które w 1961 roku stało się zgromadzeniem zakonnym, a w 1981 roku na prawie papieskim. Uznana za czcigodną w 2000 roku, została beatyfikowana przez Jana Pawła II na placu św. Piotra 4 listopada 2001 roku.
















