Żyd z Cyreny, który został jednym z „proroków i nauczycieli” Kościoła w Antiochii, który posłał Pawła i Barnabę na misję.
Dzieje Apostolskie opowiadają, że uczniowie pochodzący z Cypru i Cyreny, rozproszeni po śmierci Szczepana, jako pierwsi głosili Pana Jezusa Grekom w Antiochii (Dz 11, 20). Wśród „proroków i nauczycieli” tego Kościoła figuruje „Lucjusz z Cyreny”, z Barnabą, Szymonem zwanym Niger, Manaenem i Saulem (Dz 13, 1).
Gdy odprawiali kult i pościli, Duch Święty polecił im wyłączyć Barnabę i Saula na misję; włożyli na nich ręce i wysłali ich. Utożsamia się go czasem z Lucjuszem, którego święty Paweł wymienia wśród swoich bliskich w liście do Rzymian (Rz 16, 21); późna tradycja czyni go pierwszym biskupem Cyreny. Martyrologium Rzymskie wspomina go 6 maja.







