Portret: Święty Dominik Savio

Dominicus Savio

Święty Dominik Savio

Uczeń księdza Bosko, święty w wieku piętnastu lat

Syn piemonckiego kowala, uczeń oratorium księdza Bosko w Turynie, uczynił z radości i codziennego obowiązku drogę świętości i zmarł w wieku czternastu lat.

Domenico Savio urodził się w 1842 roku w Riva koło Chieri, jako syn kowala i krawcowej. Dopuszczony w wieku siedmiu lat do pierwszej Komunii, wówczas wyjątkowo wczesnej, przyjął postanowienie: „Raczej śmierć niż grzech”. W 1854 roku ksiądz Bosko spotkał go i przyjął do oratorium na Valdocco w Turynie, by tam kontynuował naukę.

Żył tam świętością prostą, złożoną z radości, wierności obowiązkowi i uwagi wobec kolegów; w 1856 roku założył Kompanię Niepokalanej, grupę wzajemnej pomocy między uczniami, z której wyjdą pierwsi salezjanie. Dotknięty chorobą płuc, wrócił do rodziców w Mondonio, gdzie zmarł 9 marca 1857 roku, w wieku czternastu lat. Ksiądz Bosko napisał jego życiorys; Pius XII kanonizował go w 1954 roku.

Raczej śmierć niż grzech.
— Postanowienie z pierwszej Komunii (1849), przekazane przez księdza Bosko