Kapłan i mistrz szkoły antiocheńskiej, redaktor greckiego tekstu Biblii, zmarł jako męczennik w Nikomedii za Maksymina Dai.
Pochodzący z Samosaty Lucjan zostaje kapłanem Kościoła w Antiochii, gdzie naucza Pisma. Podejmuje rewizję greckiego tekstu Starego i Nowego Testamentu, o której wspomina święty Hieronim i która była szeroko rozpowszechniona na Wschodzie; jego szkoła, przywiązana do sensu literalnego, naznaczyła całą egzegezę antiocheńską. Ariusz i Euzebiusz z Nikomedii będą później nazywać się jego uczniami, co rzuciło cień na jego pamięć.
Aresztowany podczas prześladowania Maksymina Dai, zostaje zaprowadzony do Nikomedii, gdzie przedstawia przed sędzią apologię wiary chrześcijańskiej, którą przywołał Euzebiusz z Cezarei. Po długich cierpieniach w więzieniu umiera 7 stycznia 312 roku. Jego ciało zostało pochowane w Drepanie w Bitynii, którą Konstantyn przemianował na Helenopolis na cześć swojej matki.







