Portret: Święty Leopold Mandić

Święty Leopold Mandić

Kapucyn, apostoł konfesjonału

Mały kapucyn urodzony w Herceg Novi, który spędził ponad trzydzieści lat w konfesjonale w Padwie, ofiarując swe życie za jedność chrześcijan Wschodu i Zachodu.

Urodzony w 1866 roku w Castelnuovo, dzisiejszym Herceg Novi, w chorwackiej rodzinie katolickiej, Bogdan Mandić wstępuje do kapucynów pod imieniem Leopold i w 1890 roku przyjmuje święcenia kapłańskie w Wenecji. O wątłym zdrowiu, mierzący ledwie metr trzydzieści pięć, marzy o pracy na rzecz pojednania Kościołów Wschodu z Rzymem.

Przełożeni przydzielają go do Padwy, gdzie spowiada całymi dniami przez ponad trzydzieści lat, przyjmując każdego z miłosierdziem, które przyciąga tłumy. Umiera 30 lipca 1942 roku; jego cela i konfesjonał ocalały z bombardowania w 1944 roku, jak zapowiedział. Jan Paweł II kanonizuje go w 1983 roku.