
Lantbertus Frisingensis
Święty Lantpert z Freising
Biskup Freising w czasach najazdów węgierskich
Biskup Freising w latach 937–957, który chronił swój lud podczas najazdów węgierskich; według tradycji jego modlitwa ukryła wzgórze katedralne przed oczami grabieżców.
Pochodzący z drobnej szlachty bawarskiej (późna tradycja łącząca go z hrabiami Ebersberg nie jest przyjmowana przez historyków), Lantpert zostaje biskupem Freising w 937 roku, w pełni okresu najazdów węgierskich, które pustoszą Bawarię. Podczas buntu Liudolfa przeciw ojcu Ottonowi I w latach 953–954 trzyma się z dala od powstańców, w przeciwieństwie do arcybiskupa Herolda z Salzburga, nie wspierając jednak aktywnie króla. W 952 roku uczestniczy w synodzie reformatorskim zwołanym przez Ottona I na Lechfeld koło Augsburga.
Według relacji z XV wieku w 955 roku Węgrzy podpalają Weihenstephan i Saint-Veit, lecz oszczędzają wzgórze katedralne: legenda przypisuje to wstawiennictwu Matki Bożej i modlitwom Lantperta, a następnie nagłej mgle, która ukryła Domberg. Umiera 19 września 957 roku. Jest, obok świętego Korbiniana, jedynym biskupem Freising czczonym jako święty.









