Weteran armii rzymskiej z dwudziestoma siedmioma latami służby, ścięty w Durostorum nad Dunajem za odmowę złożenia ofiary bogom za Dioklecjana.
Akta jego męczeństwa, jedne z najpewniejszych z prześladowania Dioklecjana, przekazują przesłuchanie Juliusza, weterana aresztowanego w Durostorum, dzisiejszej Silistrze, rzymskim garnizonie nad Dunajem. Przed namiestnikiem Maksymem przypomina swoje dwadzieścia siedem lat służby i siedem kampanii bez żadnej kary, lecz odmawia złożenia kadzidła bogom.
Namiestnik zachęca go do złożenia ofiary, by zachować życie i nagrody; Juliusz odpowiada, że woli życie wieczne, i zostaje skazany na ścięcie, około 304 roku. Przed śmiercią zachęca innego żołnierza chrześcijanina, Hezychiusza, który pójdzie za nim na męczeństwo. Martyrologium Rzymskie wspomina go 27 maja.







