
Błogosławiony Josep Tous i Soler
Kapucyn, założyciel Kapucynek Matki Dobrego Pasterza
Kapucyn wypędzony z klasztoru w 1835 roku, zaznał wygnania, a następnie założył w Ripoll, za radą Clareta, zgromadzenie sióstr nauczycielek dla ubogich dziewcząt.
Urodzony w Igualada w 1811 roku, dziewiąte z dwanaściorga dzieci, Josep Tous i Soler składa profesję u kapucynów w 1828 roku z imieniem brat Józef z Igualady i zostaje wyświęcony na kapłana w 1834 roku. W lipcu 1835 roku kasata wypędza go z klasztoru Santa Madrona w Barcelonie; na wygnaniu głosi kazania we Francji i we Włoszech, a następnie zostaje kapelanem benedyktynek w Tuluzie do 1842 roku.
Wróciwszy do Barcelony w 1843 roku, posługuje jako kapłan diecezjalny, z braku klasztoru. Za radą Antoniego Marii Clareta zakłada w 1850 roku w Ripoll Kapucynki Matki Dobrego Pasterza, tercjarki poświęcone wychowaniu ubogich dziewcząt, których dom macierzysty osiada następnie w Capellades. Umiera w Barcelonie 27 lutego 1871 roku, odprawiając Mszę w klasztorze swego zgromadzenia. Jego beatyfikacja w 2010 roku w Santa Maria del Mar jest pierwszą odprawioną w Barcelonie od średniowiecza.






