
Profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, założyciel Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, a następnie biskup Przemyśla przez ćwierć wieku.
Syn chłopów z Korczyny koło Krosna, Józef Sebastian Pelczar zostaje wyświęcony na kapłana w Przemyślu w 1864 roku, a następnie studiuje w Rzymie, gdzie uzyskuje doktorat z teologii. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie przez dwadzieścia dwa lata, jest jego rektorem w latach 1882–1883 i publikuje liczne dzieła teologiczne i duchowe.
Bardzo zaangażowany w działalność społeczną, zakłada w 1894 roku w Krakowie zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (sercanki), poświęcone chorym, ubogim i służącym. Biskup pomocniczy, a od 1900 roku biskup Przemyśla, odwiedza swoje parafie, mnoży szkoły i dzieła miłosierdzia i zwołuje synod diecezjalny.
Umiera w Przemyślu 28 marca 1924 roku. Jan Paweł II beatyfikuje go w Rzeszowie w 1991 roku i kanonizuje w Rzymie w 2003 roku.






