Kapłan z Goa, który potajemnie ożywił Kościół Cejlonu prześladowany przez Holendrów, z królestwa Kandy, gdzie zmarł.
Urodzony w Benaulim, w katolickiej rodzinie bramińskiej z Goa, Józef Vaz zostaje wyświęcony na kapłana w 1676 roku. Misjonarz w Kanarze, gromadzi następnie w Goa rodzimych kapłanów, którzy tworzą w 1685 roku Oratorium św. Filipa Neri, pierwszą rodzimą wspólnotę zakonną diecezji. Dowiaduje się wtedy, że katolicy Cejlonu, pod kalwińską władzą holenderską, są pozbawieni kapłanów.
Wylądowawszy w 1687 roku w Jaffnie, przebrany za robotnika, potajemnie odwiedza wiernych, a następnie dociera do królestwa Kandy, gdzie od 1692 roku jest więziony jako domniemany szpieg. Zyskawszy przychylność króla Vimaladharmasuriyi II, któremu, jak głosi tradycja, jego modlitwa wyjednała koniec suszy, czyni z Kandy bazę misji, która przemierza całą wyspę, opiekuje się ofiarami epidemii ospy i każe tłumaczyć księgi pobożne na syngaleski i tamilski. Umiera w Kandy 16 stycznia 1711 roku; beatyfikowany w Kolombo w 1995 roku, zostaje tam kanonizowany w 2015 roku.








