Portret: Święty Fursa

Furseus

Święty Fursa

Irlandzki mnich, opat Lagny

Irlandzki mnich, który zakładał klasztory w Irlandii, Anglii, a następnie w Galii, znany ze swoich widzeń zaświatów, spoczywa w Péronne.

Urodzony w Irlandii, Fursa zostaje tam mnichem i zakłada pierwszy klasztor. W czasie choroby doznaje widzeń zaświatów, w których anioły i demony spierają się o jego duszę; ta relacja, przekazana przez jego dawny Żywot, a następnie przez Bedę Czcigodnego w „Historii kościelnej narodu angielskiego”, wywarła wielki wpływ na wyobraźnię średniowieczną. Przeszedłszy do Anglii z braćmi Foillanem i Ultanem, zakłada z poparciem króla Sigeberta klasztor Cnobheresburg w Anglii Wschodniej.

Około 640 roku, wypędzony przez wojny pogańskiego króla Pendy z Mercji, dociera do Galii i ląduje koło Quentovic. Majordom Erchinoald przyjmuje go w Péronne, każe mu ochrzcić swego syna i ofiarowuje mu dobra w Lagny nad Marną, gdzie Fursa zakłada klasztor, który otrzymuje hojne dary od Chlodwiga II i królowej Batyldy. Udawszy się, by zobaczyć braci, którzy pozostali w Anglii, umiera w drodze w Mézerolles w Ponthieu 16 stycznia około 650 roku. O jego pochowek spierali się pan tych ziem i Erchinoald.

Erchinoald każe złożyć jego ciało w Péronne, w kościele, który tam budował; w 654 roku święty Eligiusz dokonuje przeniesienia relikwii do nowego sanktuarium, a kolejne przeniesienie odbywa się w 1256 roku w obecności świętego Ludwika. Péronne, które nazywano „Péronne Szkotów”, stało się ośrodkiem irlandzkich mnichów. Relikwie Fursy, czczone w kolegiacie, a następnie w kościele św. Jana Chrzciciela, zaginęły podczas I wojny światowej. Pozostaje patronem Péronne i Lagny.