Niestrudzony spowiednik i kaznodzieja ubogich dzielnic, ten jezuita z Andaluzji został nazwany apostołem Madrytu.
Urodzony w 1864 roku w Dalías w prowincji Almería, José María Rubio Peralta zostaje wyświęcony na kapłana w Madrycie w 1887 roku. Profesor seminarium, proboszcz wiejski, a następnie kapelan zakonnic, pragnie od młodości wstąpić do Towarzystwa Jezusowego, lecz musi czekać na śmierć swego protektora, by to uczynić w 1906 roku, w wieku czterdziestu jeden lat.
Przydzielony do Madrytu od 1911 roku, spędza godziny w konfesjonale kościoła przy ulicy de la Flor, prowadzi tysiące osób i zapoczątkowuje Straż Honorową Najświętszego Serca i Maryje od Tabernakulów. Organizuje przede wszystkim dzieła na nędznych przedmieściach stolicy, dokąd wysyła swoich podopiecznych, by otwierali szkoły i ośrodki opieki. Umiera w Aranjuez 2 maja 1929 roku; beatyfikowany w 1985 roku, zostaje kanonizowany przez Jana Pawła II w Madrycie 4 maja 2003 roku.








