
Ioachima de Vedruna
Święta Joachima de Vedruna
Założycielka Karmelitanek Miłosierdzia
Żona i matka dziewięciorga dzieci, wdowa w wieku trzydziestu trzech lat, założyła w Vic Karmelitanki Miłosierdzia dla wychowania dziewcząt i opieki nad chorymi.
Urodzona w Barcelonie w 1783 roku w rodzinie szlacheckiej, Joachima de Vedruna marzy w wieku dwunastu lat o Karmelu, lecz w 1799 roku wychodzi za mąż za Teodora de Mas, adwokata z Vic, z którym ma dziewięcioro dzieci. Podczas wojny z Napoleonem ucieka z nimi w góry, podczas gdy mąż walczy. Owdowiała w 1816 roku, wycofuje się do gospodarstwa koło Vic i wychowuje swoje dzieci.
Za radą kapucyna Esteve z Olot zakłada w Vic w 1826 roku Karmelitanki Miłosierdzia, poświęcone nauczaniu i opiece nad chorymi, które szybko rozprzestrzeniają się w szpitalach i szkołach Katalonii. Zesłana do Francji podczas pierwszej wojny karlistowskiej, wraca, by kontynuować swoje dzieło. Dotknięta paraliżem, umiera na cholerę w Barcelonie 28 sierpnia 1854 roku. Jan XXIII kanonizuje ją w 1959 roku.






