Doktor teologii z klasztoru augustianów w Canterbury, jedyny spośród swoich współbraci, który odmówił uznania Henryka VIII za głowę Kościoła, został powieszony i poćwiartowany w swoim mieście w grudniu 1539 roku.
Prawie nic nie wiadomo o początkach Jana Stone'a, eremity świętego Augustyna i doktora teologii w klasztorze augustianów w Canterbury, którego pamięć przetrwała w nazwie Whitefriars. Nakłaniany przez agentów króla w czasie rozwodu Henryka VIII, potępia ten zamiar jako sprzeczny z moralnością i sprawiedliwością, a następnie głosi otwarcie kazania przeciw roszczeniu króla do duchowej supremacji nad Kościołem w Anglii.
14 grudnia 1538 roku biskup Dover Richard Yngworth przybywa zamknąć klasztor w ramach kasaty klasztorów. Każdy brat ma podpisać uznanie supremacji królewskiej i dobrowolne oddanie domu: Stone jako jedyny odmawia. Wysłany do Thomasa Cromwella, który nie zdołał go przekonać, zostaje zamknięty w Tower, a następnie odesłany w październiku 1539 roku do Canterbury, by tam być sądzonym za zdradę.
Skazany 6 grudnia, zostaje powieszony, wypatroszony i poćwiartowany na Dane John, wzgórzu wewnątrz murów miasta, prawdopodobnie 27 grudnia 1539 roku. Grzegorz XIII zezwala jeszcze pod koniec stulecia na obraz przedstawiający go jako męczennika w Kolegium Angielskim w Rzymie. Beatyfikowany przez Leona XIII w 1886 roku, zostaje kanonizowany przez Pawła VI 25 października 1970 roku.





