Kapłan walijski wykształcony w Valladolid, tajny misjonarz w swym kraju przez blisko ćwierć wieku, powieszony w Cardiff wraz z jezuitą Filipem Evansem w czasie paniki spisku papistów.
Pochodzący z Brecknockshire, Jan Lloyd wyjeżdża kształcić się na kontynent i składa przysięgę misjonarzy w kolegium angielskim w Valladolid 16 października 1649 roku. Wyświęcony na kapłana, wraca do Walii w połowie lat pięćdziesiątych XVII wieku i pełni tam posługę w podziemiu przez blisko dwadzieścia pięć lat, przechodząc z jednego domu katolickiego do drugiego.
Panika wywołana spiskiem papistów go dosięga: zostaje aresztowany 20 listopada 1678 roku u Christophera Turbervillea w Penllyn, w Glamorgan, i wtrącony do więzienia w Cardiff, gdzie wkrótce dołącza do niego jezuita Filip Evans. Sądzeni razem 5 maja 1679 roku, nie są oskarżeni o spisek, lecz skazani za to, że są kapłanami i pełnili posługę w księstwie, na mocy elżbietańskiej ustawy z 1585 roku.
Obaj zostają straceni w Cardiff 22 lipca 1679 roku. Beatyfikowany w 1929 roku, Jan Lloyd zostaje kanonizowany przez Pawła VI 25 października 1970 roku wśród Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii; jest jednym z sześciu męczenników walijskich, których Kościół w Walii obchodzi razem 25 października.





