
Męczennicy rzymscy wymienieni w kanonie Mszy, czczeni w bazylice zbudowanej na ich domu na Celio; ich Pasja czyni z nich dwóch braci oficerów straconych za Juliana Apostaty.
Martyrologium Rzymskie wspomina „świętych Jana i Pawła, pod których imieniem poświęcona jest Bogu bazylika na wzgórzu Celio w Rzymie”: ten tytuł, założony pod koniec IV wieku przez senatora Pammachiusza, należał do najstarszych kościołów miasta, a ich imiona figurują w rzymskim kanonie Mszy. Ich Pasja, spisana w V lub VI wieku, opowiada, że byli braćmi, oficerami na służbie Konstancji, córki Konstantyna, i że odmówiwszy służby cesarzowi apostacie Julianowi, zostali potajemnie ścięci w swym domu w 362 roku i pochowani na miejscu.
Wykopaliska prowadzone od 1887 roku pod bazyliką odsłoniły rzymskie domy ozdobione freskami, w tym małą „konfesję” namalowaną pod koniec IV wieku, ukazującą cześć oddawaną męczennikom w tym miejscu. Obaj święci są wzywani, zwłaszcza w krajach germańskich, przeciw burzom i gradowi, gdyż ich święto przypada na początek lata.











