Młody świecki z Dieppe, oddany na służbę misjom, towarzysz ostatniej podróży Izaaka Joguesa, zabity dzień po nim w Ossernenon.
Pochodzący z Dieppe, Jean de La Lande przybywa do Nowej Francji i zostaje „oddanym” jezuitów: świeckim, który bez wynagrodzenia poświęca się służbie misjom. We wrześniu 1646 roku zgadza się towarzyszyć ojcu Izaakowi Joguesowi, który wraca do Mohawków mimo gróźb, znając niebezpieczeństwo tej podróży.
Pojmani w drodze i zaprowadzeni do Ossernenon, obaj są oskarżeni o sprowadzenie choroby i głodu. Jogues zostaje zabity 18 października 1646 roku; La Lande, który następnej nocy wyszedł, by zebrać jego szczątki, zostaje zabity z kolei 19 października, a ich ciała wrzucono do rzeki Mohawk. Zostaje beatyfikowany w 1925 roku i kanonizowany przez Piusa XI w 1930 roku wśród męczenników Ameryki Północnej.













