Portret: Święty Jakub Mniejszy

Iacobus Minor

Święty Jakub Mniejszy

Apostoł, pierwszy biskup Jerozolimy

„Brat Pański” według tradycji łacińskiej, przywódca Kościoła w Jerozolimie, autor listu noszącego jego imię, umęczony w 62 roku.

Tradycja łacińska utożsamia apostoła Jakuba, syna Alfeusza, z Jakubem „bratem Pańskim”, któremu ukazał się zmartwychwstały Chrystus. Kieruje wspólnotą w Jerozolimie i interweniuje w sposób rozstrzygający na soborze jerozolimskim, około 49 roku, który zwalnia nawróconych pogan od obrzezania.

Nazwany „Sprawiedliwym” z powodu modlitwy i ascezy, zostaje zabity w 62 roku na rozkaz arcykapłana Annasza, według historyka Józefa Flawiusza; tradycja przekazana przez Hegezypa precyzuje, że został zrzucony ze szczytu Świątyni, a następnie ukamienowany. List Jakuba podkreśla wiarę, która potwierdza się uczynkami.

Zobacz 21 momentów z życia →

Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.
— List świętego Jakuba 2, 17