Portret: Sługa Boży Henryk II Pobożny

Sługa Boży Henryk II Pobożny

Książę Śląska i Krakowa, poległy pod Legnicą

Syn świętej Jadwigi Śląskiej, książę Śląska, Krakowa i Wielkopolski, poległ w bitwie pod Legnicą, broniąc chrześcijaństwa przed najazdem mongolskim w 1241 roku.

Syn księcia Henryka Brodatego i świętej Jadwigi, Henryk otrzymał głęboko chrześcijańskie wychowanie i ożenił się z Anną Czeską, która dzieliła jego pobożność. Książę Śląska od 1238 roku, a następnie Krakowa i części Wielkopolski, wspierał zakony, zwłaszcza franciszkanów i dominikanów.

Wiosną 1241 roku Mongołowie najechali Polskę. Henryk zgromadził rycerstwo Śląska i Małopolski i 9 kwietnia 1241 roku stoczył bitwę koło Legnicy: pobity, został zabity i ścięty. Jego śmierć, przeżywana jako śmierć obrońcy chrześcijaństwa, uczyniła z niego ważną postać polskiej pamięci; na polu bitwy, w Legnickim Polu, wznosi się kościół.

Jego proces beatyfikacyjny, wspierany przez diecezję legnicką, otrzymał nihil obstat Stolicy Apostolskiej w 2017 roku i został otwarty w Legnickim Polu 5 czerwca 2021 roku.