Portret: Święty Gwidon z Anderlechtu

Guido

Święty Gwidon z Anderlechtu

Zakrystianin z Laeken, pielgrzym, patron rolników

Chłop z Brabancji, który został zakrystianinem w kościele Matki Bożej w Laeken, przez siedem lat pielgrzymował do Rzymu i Jerozolimy i wrócił, by umrzeć w ubóstwie w Anderlechcie.

Urodzony w ubogiej rodzinie w okolicach Brukseli, Gwidon był zakrystianinem kościoła Matki Bożej w Laeken, znanym ze swojej pobożności i hojności wobec ubogich. Pewien kupiec namówił go, by zainwestował swoje skromne oszczędności w przedsięwzięcie, ale łódź załadowana towarami zatonęła; Gwidon dostrzegł w tym karę za pragnienie zysku i w pokucie udał się pieszo do Rzymu, a potem do Jerozolimy. Martyrologium Rzymskie podsumowuje: „wyróżniał się szczodrością wobec ubogich, przez siedem lat był pielgrzymem do miejsc świętych”.

Wrócił wyczerpany około 1012 roku i zmarł w Anderlechcie, gdzie został pochowany. Jego grób stał się miejscem pielgrzymek, zwłaszcza rolników i woźniców, a kolegiata świętych Piotra i Gwidona w Anderlechcie przechowuje jego kryptę. Kawalkada świętego Gwidona, z błogosławieniem koni, odbywa się tam nadal co roku we wrześniu.