Mnich pochodzący z Dekapolis Izauryjskiego, pustelnik, a następnie niestrudzony pielgrzym, który wspierał obrońców obrazów i zmarł w Konstantynopolu.
Urodzony około 780 roku w Irenopolis, w Dekapolis Izauryjskim, na południu Azji Mniejszej, Grzegorz uciekł przed zaaranżowanym małżeństwem, by przyjąć życie monastyczne, a potem pustelnicze. Martyrologium Rzymskie podaje, że prowadził najpierw życie cenobityczne, potem anachoretyczne, zanim został pielgrzymem.
Jego podróże zaprowadziły go do Efezu, Proconnesos, Koryntu, Włoch i Tesaloniki, gdzie osiadł na pewien czas ze swoim uczniem Józefem Hymnografem. Wspierał wszędzie wiernych prześladowanych za kult obrazów za cesarza Teofila. Zmarł w Konstantynopolu w 842 roku; jego Żywot napisał Ignacy Diakon.






